Ik wil een oproep doen aan M.Nachtegaal om opnieuw te reageren.
Nadat we vandaag met elkaar gesproken hebben op Ome Gerrit Stoker
zijn indrukwekkende begrafenis, heb ik het emailadres niet kunnen onthouden.
Zou graag jouw verhaal willen horen wat je toendertijd gemaild heb maar dat
heb ik om onduidelijke redenen niet ontvangen.
Groeten ronald
Op zoek naar persoonlijke gegevens
Wie heeft onze vader gekend?
Vrienden, conducteurs,ander spoorwegpersoneel,buren, familie.Ook reacties van mensen van sportvereniging Elinkwijk, of van de Hervormde Kerk zijn meer dan welkom.
Ook mensen die indirect betrokken zijn met verhalen over bijv. het ongeluk zijn van harte welkom,
hoe meer we weten …
Wij willen graag meer weten over onze vader.
Ik was toen mijn vader verongelukte bijna 2 jaar en mijn zusje Geja was nog niet geboren.Hij was werkzaam als hoofdconducteur in een (DE 65) dieseltreintoestel toen ze in de mist tegen een locomotief (2521) botsten.
Het was verplicht bij mist als conducteur bij de machinist in de cabine te zitten (tenminste toen).Nu heb ik gehoord je werd vriendelijk verzocht.
Het zou leuk zijn, heb ik gemerkt dat mensen die hem gekend hebben, dingen die ze van hem herinneren op papier kunnen zetten, want vaak is het zo, dat wanneer je het ene opschrijft het volgende al weer naar boven komt.
Het is de moeite waard om helemaal naar beneden te scrollen omdat ik daar nieuwe krantenartikelen die ik krijg bij plaats.
Waar Geja en ik altijd zeiden, als er treinongelukken genoemd werden waarom staat die van 1967 er niet tussen, hebben wij nu eindelijk met medewerking van de webmasters van die lijsten het toch voor elkaar gekregen dat het ongeluk van 1967 er ook tussen staat!
In ons Hart wonen mensen
die daar helemaal thuis zijn
die blijven daar wonen
ook al leven ze niet meer.
Dankzij familie is er weer nieuwe informatie boven water gekomen.
Persoonlijke brieven die mijn vader schreef vlak na de geboorte na
de familie in Friesland.
Zeer emotioneel om te lezen.
Ben erg dankbaar dat Tante Geeske ze bewaard heeft.
Ben nu bezig alle informatie een plekje te geven.
Ik wil er een soort van biogafie van maken.
Er hebben zoveel mensen gereageerd door middel van telefoontjes,brieven,
foto’s en dia’s te sturen.
Ook de gesprekken met familie die we te lang niet gezien hebben en een vriend van onze vader uit hun kleuter/ basisschooltijd waren zeer waardevol.
Nu gaan we nog bij een familie op bezoek waar onze vader de oorlogstijd mee maakte.
Ook ben ik nog op zoek naar de machinist die het ongeluk toen overleefde, als hij nog in leven is dan weet hij dat we ‘m zoeken het heeft namelijk in de Koppeling gestaan en in het blad wat alle gepensioeneerden krijgen.
Verder heb ik nog een aantal telefoonnummers waar ik nog meer info hoop te krijgen.
Geja en ik zijn vandaag dinsdag 4 oktober weer even op weg geweest.
Eerst op familiebezoek in Hilversum, daar was ik nog niet eerder geweest.
Ik vond het ontzettend leuk om weer familie te ontmoeten die ik lang niet gezien heb, het was al weer 30 jaar geleden dat ik mijn oom Gerrit en tante Rafke gezien heb.
Ook een nicht,Siti was er het was net of hadden we elkaar vorige week nog gezien.
We zouden even blijven, we waren er half tien en voor we het wisten was het half twee, wat vliegt de tijd.
Volgende keer wat langer.
Want we hadden ook nog afgesproken met Joop en Greet van Luit, vrienden van mijn vader sinds dat ze kleuter waren.
Zonder dat het van elkaar wisten zijn ze vlak bij elkaar geboren,mijn vader in de Swammerdamstraat en Joop dacht ik in de Marconistraat. En dan woonden ze later met hun familie in de Luit Blomstraat, waar ze ook nog een tijdj enaast elkar gewoond hebben.
Joop had vele verhalen over de tijd dat ze bevriend waren,over de Elinkwijk tijd,over de christelijke vereniging waar ze ze bij waren, over de tijd in de oorlog, dat ze in het noorden waren.
Ook hier in de buurt van Rhenen vloog helaas de tijd om.
Bij Joop kwam ik erachter dat er ook een artikel in het blad van gepensioeneerden stond, er belden twee heren die nog wat meer informatie hadden, een had de leiding over het onderzoek naar het ongeval, hij vertelde o.a dat ze een reconstruktie hadden gedaan en waaruit bleek dat dat de rem geen enkele keer aangeraakt was.
De andere heer die had info over de machinist die dan het ongeluk veroorzaakt heeft.
Wordt vervolgd.
Ben nog op zoek naar de machinist van toen, die mede het ongeluk veroorzaakte.
Naam J. van Haaren, toen woonachtig in Rotterdam, in de de Vignoliastraat.
Hij was in 1967, 38 jaar.
Wie heeft hem gekend, kent hem, leeft hij nog?
Inmiddels zijn we ook in contact met twee deze heren.We zoeken nog Sjaak van (der)? Tempel.
Behalve Joop Schuurmans en Guus Stoker, ben ik benieuwd wie de anderen waren.
Gister was het alweer 38 jaar geleden dat onze vader verongelukte bij de spoorwegovergang van Beesd. De afgelopen maanden hebben Ronald en ik veel informatie gekregen over het ongeluk en hebben verhalen over onze vader gehoord die zeer emotioneel voor ons zijn maar van grote waarde. Veel mensen hebben hem gekend en uit de verhalen blijkt wel dat het een zeer aimabel man was. Grote indruk heeft het op mij gemaakt dat er mensen zijn, ook die hem amper gekend hebben, die de moeite hebben genomen om ons te schrijven of te bellen en ons iets over hetgeen wij wilden weten vertellen. Na 38 jaar blijkt wel dat hij nog in vele harten en mensen zit. Geja
